นิยายเรื่องเล่าสยองขวัญ

เรื่อเล่าเข่ยาขวัญผีหอในมหาลัยติดทะเล

เรื่อเล่าเข่ยาขวัญผีหอในมหาลัยติดทะเล

เรื่อเล่าเข่ยาขวัญผีหอในมหาลัยติดทะเล

เรื่อเล่าเข่ยาขวัญผีหอในมหาลัยติดทะเล ตอนนี้เราอยู่ปี2 เรียนคณะมนุษยศาสตร์ และเลือกที่จะอยู่หอใน ห้อง4คน
เพราะมันสะดวกสบาย เดินทางไปเรียนง่าย ลดค่าใช้จ่ายไปเยอะ
แต่มันก็ต้องเเลกกับ ความน่ากลัวนะ ด้วยส่วนตัวเราเป็นคนมีเซ้นส์
อยู่ที่บ้านก็จะเห็น โน้นนี่ประจำ ก่อนที่จะเลือกอยู่หอใน ก็ได้ดูประวัติเรื่องนี้มาก่อนแล้ว
และคิดว่า เขาก็อยู่ส่วนเขา เราก็อยู่ส่วนเราไรงี้
แต่!! มันไม่ได้เป็นอย่างงี้อะสิ…

เราอยู่ฝั่งB ชั้นล่างสุด ห้องสุดท้าย หลังสุด
บรรยากาศมันเงียบมากและแจ๊คพอตไปกว่านั้นคือ มีเมท2คน รวมเราเป็น 3
เเต่อีกคน ยังไม่มาเลยต้องนอนแค่ 2คน อ้อๆลืมบอก เป็นเตียง 2ชั้น
คืนแรก คือไม่ปิดไฟนอน ตอนนั้นประมานตีหนึ่งมันหวิวๆมาก เรานอนเตียงติดระเบียง
มองโน้นนี่ มองตู้เสื้อผ้าที่เป็นไม้ มีกระดาษแปะไว้เขียนว่าจองแล้ว ตอนนั้นคือ
เรารู้สึกไม่โอเคเลย พยายามไลน์คุยกับรุ่นพี่ ว่าเเบบหนูกลัวมาก พี่บอกเดี๋ยวก็หลับTT
แต่สุดท้าย คืนแรกก็ไม่เจออะไร เราเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้

วันที่สอง เพื่อนในสาขาเลยชวนขึ้นไป นอนบนห้องชั้น4ค่ะ เอาที่นอนลงมานอนเรียงกัน
อยู่กัน 5คน ตัวเรา นอนกลางเลย คืนแรกที่ห้องเพื่อนไม่มีอะไรค่ะนอนหลับสบาย
ไหว้พระแล้วด้วย แต่พอคืนสอง ที่ห้องเพื่อนอะสิ คืนนั้นเราเพลียมากตอนเพื่อนในสาขา
กำลังนอนอ่าหนังสือ (มั้งนะ จำไม่ได้ละว่ามันทำไร) ละก็อีกคนเอกอิ้งกำลัง
นอนเล่นมือถืออยู่ข้างๆ (คือเรานอนกลาง) ส่วนอีก 2คน ที่นอนบนเตียงก็ทำภารกิจส่วนตัว
เผลอหลับไปแต่เหมือนมันไม่สนิท คือยังรับรู้ว่าเพื่อนๆ ทำไรกันอยู่แต่แค่หลับตาลงเฉยๆ
คือรู้สึกเหมือนมีคน ยืนอยู่หน้าอ่างล้างหน้าที่อยู่ตรงห้องน้ำพอดี เหมือนเค้าแว๊บมา
อยู่ปลายเท้าเรา ตอนนั้นไฟเปิดอยู่นะ ละเค้าก็มาอยู่บนตัวเรา เราได้ยินเสียงเค้าอยู่ข้างๆหู
พูดว่า “มะนาวววว เธอออออ มะนาวววว” ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก
แล้วเพื่อนที่อยู่เอกอิ้งก็เขย่าตัวเรา เหตุการณ์มันผ่านไปเร็วมาก พอเราตื่นขึ้นมา
เพื่อนทั้ง4 คนที่อยู่ในห้อง ยังทำภารกิจทุกอย่างเหมือนเดิม…

แล้วเราก็เลย เล่าให้เพื่อนฟังจนได้รู้ว่า เพื่อนคนที่เป็นทอมมันเอามะนาวมาพอกหน้า
เอาเก็บไว้ในตู้คือเราก็ เดากันไปเรื่อยยย ว่าเค้าอาจจะไม่ชอบ
แต่เรื่องมันไม่หมดแค่นั้น ย้อนไปห้องเราที่อยู่ชั้นล่างสุด เราได้มีโอกาสไปเข้าค่ายอาสา
7 วันในปลายเทอม 1 และได้พบเจอรุ่นพี่ที่จบไปแล้วเยอะมาก
ในค่ายขณะที่เม้าท์มอยกันอยู่ มีพี่ที่จบไปเป็นพยาบาลคนนึงเค้าทักว่า เรามีเซ้นส์หรอ?
จากนั้นก็ถามว่า อยู่หอในรึป่าวหอในมี…เยอะน้า เราก็แปลกใจ

พี่พยาบาล เลยเล่าให้ฟังว่าราวปี49 (มั้งนะปี 40กว่าๆนี่แหระ)
สมัยพี่แกเป็น เฟรชชี่มีเพื่อนในรุ่นนี้ โดดตึกเสียชีวิตและตอนที่ตกลงมา
มือเค้าไปโดนโคมไฟตรงลานจอดรถ ทุกวันนี้โคมไฟนั้นยังแตกเหมือนเดิมนะ
ยังไม่ได้เปลี่ยนเลย (เราก็แบบใจหวิวแล้วอะ เลยถามพี่ว่าเค้าตกลงมาตรงไหน)

พี่บอกว่า เค้าตกแถวห้องท้ายๆอะ เพราะห้องเค้าอยู่ท้ายๆ…
เรารู้เลยว่า ตรงห้องกูแน่ๆ เพราะก่อนหน้านี้มีเพื่อนที่มาจากโรงเรียนเดียวกันเเวะเข้ามาหา
ละก็นั่งคุยกัน เรานั่งอยู่บนเตียง เพื่อนหันหน้าไปทางระเบียบ และอยู่ดีๆเพื่อนมันก็ตกใจ
ละก็รีบขอตัวกลับก่อน เพราะเห็นผ้าสีขาวปลิวลงมา เเต่มีเสียงดังตุบ!!!
เราก็เลยเดินไปดู คือไม่เห็นมีไรเลย ….      บาคาร่า

ขอบคุณแหล่งที่มา https://shock.mthai.com…


นิยายเรื่องเล่าสยองขวัญ

ผีหอในมหาลัยติดทะเล

ผีหอในมหาลัยติดทะเล

ผีหอในมหาลัยติดทะเล

ผีหอในมหาลัยติดทะเล ตอนนี้เราอยู่ปี2 เรียนคณะมนุษยศาสตร์ และเลือกที่จะอยู่หอใน ห้อง4คน
เพราะมันสะดวกสบาย เดินทางไปเรียนง่าย ลดค่าใช้จ่ายไปเยอะ
แต่มันก็ต้องเเลกกับ ความน่ากลัวนะ ด้วยส่วนตัวเราเป็นคนมีเซ้นส์
อยู่ที่บ้านก็จะเห็น โน้นนี่ประจำ ก่อนที่จะเลือกอยู่หอใน ก็ได้ดูประวัติเรื่องนี้มาก่อนแล้ว
และคิดว่า เขาก็อยู่ส่วนเขา เราก็อยู่ส่วนเราไรงี้
แต่!! มันไม่ได้เป็นอย่างงี้อะสิ…บาคาร่า

เราอยู่ฝั่งB ชั้นล่างสุด ห้องสุดท้าย หลังสุด
บรรยากาศมันเงียบมากและแจ๊คพอตไปกว่านั้นคือ มีเมท2คน รวมเราเป็น 3
เเต่อีกคน ยังไม่มาเลยต้องนอนแค่ 2คน อ้อๆลืมบอก เป็นเตียง 2ชั้น
คืนแรก คือไม่ปิดไฟนอน ตอนนั้นประมานตีหนึ่งมันหวิวๆมาก เรานอนเตียงติดระเบียง
มองโน้นนี่ มองตู้เสื้อผ้าที่เป็นไม้ มีกระดาษแปะไว้เขียนว่าจองแล้ว ตอนนั้นคือ
เรารู้สึกไม่โอเคเลย พยายามไลน์คุยกับรุ่นพี่ ว่าเเบบหนูกลัวมาก พี่บอกเดี๋ยวก็หลับTT
แต่สุดท้าย คืนแรกก็ไม่เจออะไร เราเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้

วันที่สอง เพื่อนในสาขาเลยชวนขึ้นไป นอนบนห้องชั้น4ค่ะ เอาที่นอนลงมานอนเรียงกัน
อยู่กัน 5คน ตัวเรา นอนกลางเลย คืนแรกที่ห้องเพื่อนไม่มีอะไรค่ะนอนหลับสบาย
ไหว้พระแล้วด้วย แต่พอคืนสอง ที่ห้องเพื่อนอะสิ คืนนั้นเราเพลียมากตอนเพื่อนในสาขา
กำลังนอนอ่าหนังสือ (มั้งนะ จำไม่ได้ละว่ามันทำไร) ละก็อีกคนเอกอิ้งกำลัง
นอนเล่นมือถืออยู่ข้างๆ (คือเรานอนกลาง) ส่วนอีก 2คน ที่นอนบนเตียงก็ทำภารกิจส่วนตัว
เผลอหลับไปแต่เหมือนมันไม่สนิท คือยังรับรู้ว่าเพื่อนๆ ทำไรกันอยู่แต่แค่หลับตาลงเฉยๆ
คือรู้สึกเหมือนมีคน ยืนอยู่หน้าอ่างล้างหน้าที่อยู่ตรงห้องน้ำพอดี เหมือนเค้าแว๊บมา
อยู่ปลายเท้าเรา ตอนนั้นไฟเปิดอยู่นะ ละเค้าก็มาอยู่บนตัวเรา เราได้ยินเสียงเค้าอยู่ข้างๆหู
พูดว่า “มะนาวววว เธอออออ มะนาวววว” ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก
แล้วเพื่อนที่อยู่เอกอิ้งก็เขย่าตัวเรา เหตุการณ์มันผ่านไปเร็วมาก พอเราตื่นขึ้นมา
เพื่อนทั้ง4 คนที่อยู่ในห้อง ยังทำภารกิจทุกอย่างเหมือนเดิม…

แล้วเราก็เลย เล่าให้เพื่อนฟังจนได้รู้ว่า เพื่อนคนที่เป็นทอมมันเอามะนาวมาพอกหน้า
เอาเก็บไว้ในตู้คือเราก็ เดากันไปเรื่อยยย ว่าเค้าอาจจะไม่ชอบ
แต่เรื่องมันไม่หมดแค่นั้น ย้อนไปห้องเราที่อยู่ชั้นล่างสุด เราได้มีโอกาสไปเข้าค่ายอาสา
7 วันในปลายเทอม 1 และได้พบเจอรุ่นพี่ที่จบไปแล้วเยอะมาก
ในค่ายขณะที่เม้าท์มอยกันอยู่ มีพี่ที่จบไปเป็นพยาบาลคนนึงเค้าทักว่า เรามีเซ้นส์หรอ?
จากนั้นก็ถามว่า อยู่หอในรึป่าวหอในมี…เยอะน้า เราก็แปลกใจ

พี่พยาบาล เลยเล่าให้ฟังว่าราวปี49 (มั้งนะปี 40กว่าๆนี่แหระ)
สมัยพี่แกเป็น เฟรชชี่มีเพื่อนในรุ่นนี้ โดดตึกเสียชีวิตและตอนที่ตกลงมา
มือเค้าไปโดนโคมไฟตรงลานจอดรถ ทุกวันนี้โคมไฟนั้นยังแตกเหมือนเดิมนะ
ยังไม่ได้เปลี่ยนเลย (เราก็แบบใจหวิวแล้วอะ เลยถามพี่ว่าเค้าตกลงมาตรงไหน)

พี่บอกว่า เค้าตกแถวห้องท้ายๆอะ เพราะห้องเค้าอยู่ท้ายๆ…
เรารู้เลยว่า ตรงห้องกูแน่ๆ เพราะก่อนหน้านี้มีเพื่อนที่มาจากโรงเรียนเดียวกันเเวะเข้ามาหา
ละก็นั่งคุยกัน เรานั่งอยู่บนเตียง เพื่อนหันหน้าไปทางระเบียบ และอยู่ดีๆเพื่อนมันก็ตกใจ
ละก็รีบขอตัวกลับก่อน เพราะเห็นผ้าสีขาวปลิวลงมา เเต่มีเสียงดังตุบ!!!
เราก็เลยเดินไปดู คือไม่เห็นมีไรเลย ….

ขอบคุณแหล่งที่มา https://shock.mthai.com…


นิยายเรื่องเล่าสยองขวัญ

ห้องสยองเมืองพัทยา ราคาค่าเช่าก็ตกเดือนละพันห้าร้อยบาทน้ำไฟฟรี เราเห็นว่ามันถูกดีเราเลยไปเช่าอยู่

ห้องสยองเมืองพัทยา

ห้องสยองเมืองพัทยา ห้องแบ่งให้เช่า

ห้องสยองเมืองพัทยา เรื่องมีอยู่ว่า…เราย้ายมาทำงานที่พัทยา เราทำงานเป็นเชฟที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งในเมืองพัทยา
ตอนที่ย้ายมาใหม่ๆเราไม่ค่อยจะมีเงินเช่าห้องดีๆอยู่เราเลยตัดสินใจไปเช่าห้องแบบแบ่งให้เช่า
คือข้างล่างเค้าจะทำเป็นบาร์ ข้างบนจะแบ่งเป็นห้องเล็กๆให้คนเช่าอยู่  บาคาร่า

ราคาค่าเช่าก็ตกเดือนละพันห้าร้อยบาทน้ำไฟฟรี เราเห็นว่ามันถูกดีเราเลยไปเช่าอยู่
คืนแรกไม่มีอะไรเกิดขึ้นรึอาจจะเพราะเราทำงานเหนื่อยก็ไม่รู้นะ คืนแรกหลับสบาย
แต่คืนที่สอง….ความสยองก็เข้ามา! เราเลิกงานเที่ยงคืนกลับถึงห้องก็อาบน้ำกำลังจะนอน

แต่ยังไม่หลับเพราะเสียงเพลงที่บาร์มันดังขึ้นมาข้างบนเบาๆเราเลยนอนเล่นมือถือ
เล่นไปซักพักเราได้ยินเสียงเล็บขูดกับฝาห้อง ( เค้าใช้ไม้อัดมาแบ่งเป็นห้องๆเพื่อให้คนเช่า )
เสียงขูดฝาห้องเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆซักพักก็มีเสียงรองเท้าส้นสูงเดินไปเดินมา

เราคิดว่าสงสัยจะมีคนมาเช่าห้องข้างๆเรามั้ง เราก็เล่นมือถือต่อไม่ได้คิดอะไร
จนตีสองบาร์ปิดเพลงทุกอย่างเงียบสบง มีเพียงเสียงเล็บที่ขูดฝาห้อง! เสียงนี้กลับมาอีกแล้ว
เราพยายามจะไม่คิดและเริ่มพยายามจะหลับตา ทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองหลับ

ยิ่งดึกเสียงเดินไปเดินมายิ่งดังขึ้นเรื่อยๆเสียงเดินพร้อมกับเสียงเล็บขูดข้างฝาห้อง
เราเริ่มจะไม่ไหวแล้ว เริ่มสวดมนต์ทำจิตใจให้สงบ เสียงเดินและเสียงเล็บเริ่มค่อยๆหายไป!
ในใจก็คิดว่าใช่แน่แล้วเจอดีเข้าให้แล้วเอเอ้ย! เราเผลอหลับไปตอนใหนไม่รู้

รู้สึกตัวอีกทีเหมือนมีเสียงเด็กมาเรียก พี่ๆตื่นๆไม่ไปทำงานหรอ? เสียงเรียกแววๆ ในหู
เราสะดุ้งตื่นนอน เช้าแล้วนี่เรารีบอาบน้ำไปทำงาน(เช้าของเราคือเที่ยงวันนะ )
วันนั้นทั้งวันเราคิดแต่เรื่องเดียวว่าสิ่งที่เราได้ยินมันคือเสียงคนข้างห้องหรือเสียงอะไรกันแน่?!

คืนนี้เราต้องได้รับคำตอบให้ได้ เลิกงานกลับถึงห้องเที่ยงคืนกว่าๆ เรารีบอาบน้ำ
รีบเข้าห้องนอน เราหยิบมือมาเล่นเกมเสียงเพลงจากบาร์ดังมาเบาๆเราเล่นเกม
ในใจก็คิดว่าอย่ามีอะไรผิดปกติอีกเลย ตีสองผ่านไปเสียงเพลงเงียบลงเสียงปิดประตูบาร์ดังขึ้น

นั้นแสดงว่าตอนนี้จะมีแค่เราเท่านั้น เพราะทั้งตึกมีเราอาศัยอยู่แค่คนเดียวห้องอื่นๆ ไม่มีคนเช่า
ทุกอย่างเงียบสงบ! เสียงเล็บขูดกับฝาห้องก็ดังขึ้นทีนี้เราขนลุกสิ
ในใจก็คิดว่าจะมาทำไมเรากลัวนะ!ความคิดหยุดลงทันใดนั้น!เสียงหัวเราะก็ดังขึ้นข้างหูเรา

มันเป็นเสียงที่เย็นเยือก ขนหัวเราตั้งแบบไม่ได้นัดหมาย ใช่แระชัวร์เลย
สิ่งที่เราคิดถูกหมดทุกอย่างเสียงเดินที่ได้ยินเสียงเล็บที่ขูดไปกับข้างฝาเราได้คิดไปเอง
และทุกครั้งที่ได้ยินเราจะยังไม่หลับ จะมีก็แค่เสียงเด็กมาปลุกตอนเที่ยงๆเท่านั้น
ที่ได้ยินตอนหลับ เราไปทำงานตามปกติทำทุกอย่างเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

จนวันนึงเราไม่สบายเป็นไข้ปวดหัวมากเรากึ่งหลับกึ่งตื่น สายตาเราก็ไปสบตาคู่นึง
เป็นผู้หญิงผมยาวๆใส่ชุดเก่าๆลอยอยู่บนเพดาน เค้าลอยลงมาๆ จนตัวเราจะติดกันอยู่แล้ว
สายตาเราจองมองกันและกันพลันเราก็พูดขึ้นว่า

“พี่ๆอย่ามาหลอกหนูเลยวันนี้หนูไม่สบายปวดหัวมากหนูกลัว” เราพูดจบ
มือของเธอก็มาแตะที่หัวเรา อาการปวดหัวเราหายไปเฉยๆและเธอก็หายไปต่อหน้าต่อตาเรา
เราหลับทั้งๆที่กลัวจนแทบสิ้นสติ ตื่นอีกทีก็เช้าของอีกวัน อาการปวดหัวตัวร้อนก็หายไป

เราเลยไปใส่บาตรระลึกถึงเธอผู้นั้นให้ได้บุญที่เราทำในวันนี้ เรากลับห้องมา
ด้วยจิตใจกล้าหาญมากขึ้น เอาความกลัวทิ้งไปให้หมดเท้าเราก้าวขึ้นบันใดที่ละก้าว
เสียงเหมือนมีคนเดินตามมาทีละขั้นบันใด ตอนนี้ความกลัวหมดไปแล้ว

เหลือแต่คำสัญญาสงบการหลอกหลอน เราพูดขึ้นดังๆว่า
“เรามาจากต่างจังหวัดเราไม่มีที่ไปเราขออยู่อาศัยหลับนอนโปรดอย่าได้มาเบียดเบียนกันเลย
ให้ต่างคนต่างอยู่ถ้าอยากหลอกก็ขอให้มาในรูปแบบของเสียงอย่ามาให้เห็นเป็นตัวเลย
เราจะมั่นทำบุญไปให้ เริ่มคืนนี้นะขอบคุณค่ะ”

เราอาศัยอยู่ที่นั้นยาวนานถึงห้าเดือนเต็มๆ ยังมีอีกเยอะมากที่อยากเล่า
ตลอดเวลาห้าเดือนไม่มีวันใหนเลยที่จะไม่โดนผีหลอก

ขอบคุณแหล่งที่มา : https://pantip.com/topic/36659178…


นิยายเรื่องเล่าสยองขวัญ

เรื่องเล่าชวนหลอนเสือสมิงปลอมเป็นพระ

เรื่องเล่าชวนหลอนเสือสมิงปลอมเป็นพระ

เรื่องเล่าชวนหลอนเสือสมิงปลอมเป็นพระ

เรื่องเล่าชวนหลอนเสือสมิงปลอมเป็นพระ เรื่องมีอยู่ว่า คุณตาผม หลังจากเกษียณอายุราชการจากตำรวจ
ท่านก็ไปเป็นพรานอยู่ที่แถบระนอง ตาก และกาญจนบุรี
เพราะด้วยความที่เป็นคนชอบเดินป่า ล่าสัตว์ และพื้นเพเป็นคนแถวนั้น
ประกอบกับเล่นในเรื่องเครื่องรางต่างๆจากป่า  บาคาร่า

ทุกๆสัปดาห์ท่านจะไปนั่งห้างยิงสัตว์ เคยจำได้ท่านเล่าให้ฟังเรื่องช้องหมู
งาช้างกำจัด แต่น่าเสียดายที่ท่านเสียก่อนจะได้ถามเรื่องนี้
แต่วันหนึ่งขณะที่กำลังทำห้างในช่วงบ่ายวันนั้นเอง

เมื่อทำห้างเสร็จก็ไปตักน้ำเพื่อเก็บไว้ดื่มก็ใกล้มืดพอดี
ปรากฏว่ามีพระธุดงค์ผ่านมา และปักกลดห่างจากห้างไประยะนึงได้
คุณตาผมก็เดินนมัสการพร้อมกับชวนนั่งคุยซักพัก ก็คิดว่าจะบอกกล่าว

แจ้งให้ทราบเรื่องคืนนี้จะมายิงสัตว์ แต่ยังไม่ทันได้บอกกล่าวเรื่องสำคัญ
พระธุดงค์ก็เอื้อมมือไปหยิบของซักอย่างจากย่าม
จู่ๆไม่รู้อะไรเปิดตา หรือดลใจ คุณตาก็เห็นมือพระธุดงค์นั้นเป็นอุ้งตีนเสือ

ท่านบอกว่า ตอนนั้นเหงื่อแตก ตกใจที่สุด เพราะระยะห่างกับเสือสมิงแค่เอื้อม
จะวิ่งอยู่แล้วเชียวแต่ระงับสติไว้ กราบลา พร้อมกับลุกขึ้นยืน
จังหวะที่ยืนขึ้นก็ประทับบ่า ยิงไปทันทีเพราะคงคิดว่าไม่ใช่มนุษย์แน่ๆ

ปรากฏว่าพระกรีดร้องเสียงดัง พร้อมกับกระโจนเข้าไปในพงหญ้ารก
เห็นชัดๆว่าเป็นเสือใหญ่ คุณตาก็ไม่ได้ตามไปยิงต่อเพราะตอนนั้นมืดแล้ว
ก็เดินกลับมาขึ้นห้าง ห้างนั้นที่จะใช้ยิงสัตว์ กลายเป็นห้างที่ใช้นอนในคืนนั้นแทน รอจนเช้าถึงได้กลับ

ขอบคุณแหล่งที่มา : https://pantip.com/topic/33013539…


นิยายเรื่องเล่าสยองขวัญ

ตึกสยองชั้น2โรงพยาบาล

ตึกสยองชั้น2โรงพยาบาล

ตึกสยองชั้น2โรงพยาบาล

ตึกสยองชั้น2โรงพยาบาล ผมเคยเจอที่ รพ แถวบางพลี คือตอนนั้นแฟนผมท้อง ก็พักฟื้นที่ห้องพิเศษ ที่ชั้น4
แต่ผมเป็นคนติดบุหรี่ จัด จึงชอบ กดลิฟท์ ลงมาสูบที่ชั้น2 บ่อยๆ  บาคาร่า

จนวันที่2 ผมก็ทำแบบเดิมอีก แต่พอตอนขากลับนี้สิครับ ผมก็ขึ้นลงคนเดียวปกติ
ไม่มีอะไรพยายามไม่นึกถึงผี ตอนนั้นผมก็กด ที่ชั่น4 ในลิฟท์มีผมคนเดียว
แต่จู่ๆลิฟท์กลับจอดที่ชั้น2 ไอ้เราก็นึกว่ามีคนกด ก็ไม่เอะใจอะไร

แต่พอเปิดแค่นั้นแหละ เชี่ยแม่รง!!! ปิดแทบไม่ทัน ทั้งชั่นปิดไฟมืดหมด
ไม่มีแม้แต่ไฟทาง แล้วใครมันจะกด ขึ้นมาได้ก็ นั่งคิดอยู่นานว่า
หรือจะมีคนกดแต่ลิฟท์อีกฝั่งนึงเปิดเลยขึ้นไปก่อนแล้ว แต่แปลกตรงที่มืดแบบนั่น

ใครจะไปรอลิฟท์ พอคิดก็เครียดเลยอยาก บุหรี่อีกแต่ก็คงไม่กล้าลงไป
เลยเอาวะแอบดูดตรงบรรไดหนีไฟเนี้ยแหละ ดึกแล้วไม่มีใครเห็นหรอก
นั่งสูบไปได้ครึ่งมวน ได้ยินเสียงเหมือนคนร้องให้ช่วย จากข้างล่าง ก็คิดในใจว่าหูแว่ว

สักพักได้ยินอีกพร้อมเสียงเขย่าประตูหนีไฟข้างล่าง เลยดับบุหรี่แล้วกะจะวิ่งเข้าห้อง
แต่พยาบาลเดินมาพอดีถามว่ามีอะไรหรอค่ะ ผมบอกไม่รู้ครับได้ยินเสียงร้องให้ช่วย
สักพักเสียงคนวิ่งขึ้นมา ผมกับพยาบาลสดุ้งแทบวิ่ง เป็นผู้หญิงวัยกลางคนครับ!!

ร้องไห้ไป หอบไป พยาบาลเลยเอายาดมมาให้ ถามว่าเกิดอะไรขึ้น
เขาบอกว่าขึ้นลิฟท์จะมาชั้น4 แต่มันเปิดที่ชั้น2 เขานึกว่าถึงแล้วเลยเดินออกไป
เขามัวแต่ถือของเลยไม่ได้มองชั้น พอออกไป มืดทั้งชั้น กำลังจะหันกลับลิฟท์ดันปิด

เค้าเลยวิ่งมาบันไดหนีไฟ เพื่อที่จะขึ้นมาชั้น 4 แต่ประตูล็อค เขย่าแหละเรียกอยู่นาน
จนสุดท้ายทีบประตูจนหลุดแล้ววิ่งขึ้นมา (เล่าซะนานเลย ไม่มีผีซะงั้น)
แต่ว่าใครเป็นคนกดที่ชั้น2 นี้แหละปัญหา ตั้งแต่นั้นมาเลิกขึ้นลิฟท์คนเดียวอีกเลย

ขอบคุณแหล่งที่มา : https://pantip.com/topic/35586859…


นิยายเรื่องเล่าสยองขวัญ

ทุ่งนาเขย่าขวัญ

ทุ่งนาเขย่าขวัญ

ทุ่งนาเขย่าขวัญ

ทุ่งนาเขย่าขวัญ ผ่านมา15 ปีตั้งแต่สมัยเป็นเด็ก
เคยไปนั่งจิกผู้ชายตามงานหมอลำ อิอิ ได้ผู้ชายหน้าตาดีมาคนนึง
ผู้ชายก็เลยพานั่งมอเตอร์ไซด์ไปจู๋จี๋ ตามประสาแฟน
ที่กระท่อมกลางทุ่งนา(เถียงนาน้อย)แห่งนึง

กระท่อมนี้ไม่มีถนนเข้าไปเเต่อยู่ห่างจากถนนมิตรภาพเล็กน้อย
ต้องขับรถบนคันนาเข้าไป กระท่อมหรือเถียงนาจะอยู่บนเนินกับต้นพุทรา
พอไปถึงกระท่อมเราก็นั่งคุยกันกับชายหนุ่มหน้าตาดี
กำลังนั่งคุยกันเเบบเข้าด้ายเข้าเข็ม

พลันตาเราก็แอบมองไปเห็นมีหน้าลุงคนนึงโผล่ข้างๆต้นพุทรา เราก็จ้องเขม็ง
เเต่หน้านั้นก็จ้องเราเหมือนกัน จ้องเเบบแอบๆ หลบๆซ่อนๆยิ้มจนเห็นฟันขาวโพลน
เราก็บอกกับผู้ชายว่า “เทอมีคนแอบดูอยู่หลังต้นไม้”
ผู้ชายก็บอกไม่เห็นใครนี่   บาคาร่า

เราก็บอกไปว่า “เนี่ยๆ เขาแอบดูอยู่พอก่อน” ในใจคิดว่าต้องเป็นคนที่
มาหายิงนกยิงหนูเเน่ๆ เพราะหน้านั้นเพิ่งจะเกี่ยวข้าวเสร็จ
ผู้ชายเลยบอกว่าเดี๋ยวจะไปดูให้ ว่าเเล้วก็ส่องไฟ
จากหน้าจอ Nokia8210 ตัวเล็กๆที่โคตรฮิตยุคนั้นไปเดินรอบต้นพุทรา

ผู้ชายบอกว่า “เนี่ยไม่เห็นเจอใครเลย”
เท่านั้นแหละเรารีบบอกให้สตาร์ทรถเลย รีบออกไปให้ไวที่สุด
พอสตาร์ทรถปุ๊บ เสียงเหมือนคนขว้างก้อนหินก้อนใหญ่ๆ
ใส่สังกะสีกระท่อมแบบดังมาก เเล้วเสียงเหมือนคนวิ่งตามทุ่งนา

เสียงตอฟางดังสวบๆอยู่ขนานไปกับเสียงรถที่อยู่บนคันนา
พอออกถนนได้เท่านั้นหละ ผู้ชายบิดไม่ยั้งเลยค่ะ
นางบอกนางก็เห็นตอนสตาร์ทรถ เห็นว่ายืนเท้าสะเอวอยู่บนคันนาเลย

เเต่นางทำไรไม่ถูกเลยข่มใจบิดรถออกมาเบาๆ
พูดเเล้วก็เซง กำลังจะได้จิกผู้ชายเเล้วเชียว สววรค์ล่มเลย ฮ่าๆๆ

ขอบคุณแหล่งที่มา : https://pantip.com/topic/36719779…


นิยายเรื่องเล่าสยองขวัญ

ลุงขี่จักรยานชวนหลอน สมัยตอนที่เรา ยังเรียนอยู่ม.ปลาย

ลุงขี่จักรยานชวนหลอน

ลุงขี่จักรยานชวนหลอน

ลุงขี่จักรยานชวนหลอน เรื่องมันมีอยู่ว่า…

…สมัยตอนที่เรา ยังเรียนอยู่ม.ปลาย(วัยใส) มีอยู่วันนึงเรากลับมาถึงบ้าน
ประมาณเกือบ 6 โมงเย็น จำได้ว่ากำลังจะเดินเข้าบ้านแต่เหลือบไปเห็นลุง
คนที่แกชอบมาปั่นจักรยานแถวนี้ตอนเย็นๆประจำเดินผ่านไป

ลุงเขามาปั่นทุกวันแต่เราก็ไม่เคยทัก ชื่อแกก็ไม่รู้ แต่จำลุงได้ดี
เพราะแกจะใส่เสื้อคอกลมสีขาวกับกางเกงขาสั้นตลอด                                                          บาคาร่า

ทีแรกเราก็คิดว่าแปลกดีที่วันนี้แกเดินมา เพราะปกติแกจะปั่นจักรยานสีแดง
พอเรามองลุงแก แกก็มองกลับแต่ก็ไม่ได้ทักกัน…

…พอเดินเข้าไปในบ้าน ก็ได้ยินยายกับแม่กำลังคุยกันเรื่องลุง(จำชื่อไม่ได้แล้ว)
ว่าแกเสียแล้ว เราไม่รู้จักเลยถามแม่ว่าใคร

เรา : ลุง(?) คือคนไหน…?
แม่ : อ้าว! ก็คนที่แกชอบมาปั่นจักรยานแถวบ้านเราไง..
เรา : ที่แกตาบอดข้างนึงอ่ะนะ?
แม่ : ใช่คนนั้นแหละ
เรา : เสียเมื่อไหร่?
แม่ : สองวันล่ะ..เนี่ยป้า?(ญาติลุง) เอาซองมาให้แม่

ประเด็นคือ!!!!!! …ลุงที่ตาบอดกับลุงคนที่เราเห็นตะกี้คือคนคนเดียวกันไงงง!!!!
และถ้าแกเสียมาสองวันแล้ว …ลุงที่เราเห็นตะกี้คือ?..!!!!!! ใช่…ใช่ม่ะ…

ตอนนี้ เรากลับมานั่งคิดเล่นๆว่า ถ้าเกิดวันนั้น ทักลุงแกไปจะเป็นยังไงนะ…???
(จะเป็นยังไงเล่าปัดโธ่!!!..ไม่ทักไปน่ะ น่าจะดีแล้วล่ะมั้ง)

ขอบคุณแหล่งที่มา : https://pantip.com/topic/36705866…


นิยายเรื่องเล่าสยองขวัญ

เพื่อนหลอนเพื่อนรัก เขาเกิดอุบัติเหตุตรง 4 แยกเชียงใหม่ภูคำ

เพื่อนหลอนเพื่อนรัก

เพื่อนหลอนเพื่อนรัก

เพื่อนหลอนเพื่อนรัก เรื่องมีอยู่ว่า เพื่อนคนนี้ชื่อ N ครับ รู้จักกันตั้งแต่ ม.ต้น ตอนนี้ก็เกือบ 20 ปีละ
เรียน ปวช ปวส ป.ตรี ที่เดียวกัน อยู่หอด้วยกัน ไปเที่ยวหากันที่บ้านตลอดครับ
ประมาณ 7 ปีก่อน เขาเกิดอุบัติเหตุตรง 4 แยกเชียงใหม่ภูคำ

เขาขับรถมอเตอร์ไซด์ แล้วล้ม ไม่แรงนะครับ แต่ท้ายทอยกระแทกฟุตบาท
กลายเป็นเจ้าชายนิทรา ช่วงแรกๆที่อยู่โรงพยาบาลแถวๆเชียงใหม่ ผมได้ไปเยี่ยมเขา
เขาอยู่ในสภาพที่ไม่ดีเอาซะเลยครับ    บาคาร่า

โดนเจาะคอ ใช้เครื่องช่วยหายใจ ร่างกายไม่ตอบสนอง
คงมีแค่ลมหายใจอะครับ ที่ทำให้เขายังมีชีวิตอยู่
ผมไปหาเขาที่โรงพยาบาล พอเดินเข้าไปก้าวแรกเท่านั้นแหละ
เหมือนเขาจะรู้ ขณะที่เขานอนหงาย หลับตาอยู่ เขาก็ตั้งเข่าขึ้นมา

พ่อกับแม่เขาตกใจมาก อยู่โรงพยาบาลมา 3-4 คืน ไม่เคยยกเข่าครับ ได้แต่นอนหงายอย่างเดียว
เขาคงรู้ และอยากทักทายผม มือเขาก็เริ่มขยับ เหมือนจะชี้มาที่ผมนะ
ผมเดินไปหาเขา จับมือเขา แล้วก็บอกว่า ไม่ต้องห่วง ผมอยู่นี่แล้ว อยู่เป็นเพื่อนเขาตรงนี้แล้ว

จากนั้น เขาก็ย้ายกลับไปบ้านที่ลำพูน ในสภาพเจ้าชายนิทรา
ต่อไปอีก 5-6 ปี และในคืนที่เขาเสียชีวิต

ประมาณ 3 ทุ่ม ผมอยู่ในห้องนอน ปิดไฟ กะลังจะหลับ อยู่ๆก็ได้ยินเสียง โครมม !! ดังมาก
ผมวิ่งออกมาดูที่ห้องครัว เพราะกลัวจะเป็นขโมย แต่สิ่งที่ผมเห็นก็คือ เก้าอี้ที่โต๊ะอาหาร
เก้าอี้ไม้ 4 ขา มันได้ตก นอนหงายลงไป

ผมแปลกใจ เก้าอี้ที่มันมีฐานแบบนี้ มันจะล้มได้ไง นอกจากจะมีคนผลัก
ผมก็ไม่คิดไรมากนะ กลับมานอนต่อ จนรุ่งเช้า เพื่อนผมโทรมาบอกว่า
รู้ยัง N ตายแล้วนะ ตายเมื่อคืน ประมาณ 3 ทุ่ม

ผมนี่ตกใจเลยครับ หรือว่าที่เก้าอี้ล้ม เขาจะเป็นคนผลัก เพื่อบอกผมว่าเขากำลังจะไป
อีก 2 วัน ผมก็ไปงานศพเขา ระหว่างทางก็แวะรับเพื่อนอีกคนที่มาจาก กรุงเทพไปด้วย
ไปถึงงานประมาณสัก 2 ทุ่ม พอไปถึงสิ่งที่ไม่น่าเชื่อก็เกิดขึ้นครับ

ผมเหยียบเท้าเข้าไปในงานก้าวแรก ไฟดับ !!
จัดงานมา 3-4 คืนไม่เคยดับครับ มาดับตอนผมมานี่แหละ

ผมรู้เลยครับว่ามันคืออะไร
เขาพยายามจะบอกผมว่า เขารู้แล้วนะ ว่าผมมา
ผมก็บอกแม่เขาว่า ไม่ต้องหาช่างมาซ่อมหรอก N มันแค่หยอกผม เดี๋ยวไฟก็จะมาเอง

อีกประมาณ 15 นาทีครับ ไฟก็มาตามปกติ
ชาวบ้านในงานแปลกใจมาก เอาแต่จ้องมองผมใหญ่เลย
จากนั้น ผมก็ไม่เจออะไรลี้ลับ เกี่ยวกับเพื่อนผมคนนี้อีก…

ขอบคุณแหล่งที่มา : https://pantip.com/topic/36765688…


นิยายเรื่องเล่าสยองขวัญ

เรื่องสยองเจอกับตัวผีหอพักชาย

เรื่องสยองเจอกับตัวผีหอพักชาย

เรื่องสยองเจอกับตัวผีหอพักชาย

เรื่องสยองเจอกับตัวผีหอพักชาย เรื่องราวมีอยู่ว่า… เรื่องนี้เกิดขึ้นที่มหาลัยแห่งหนึ่งในจ.ลำปาง คือผมพึ่งจบปวส.จากลำพูนมา
จะมาเรียนต่อป.ตรีที่ลำปาง ผมได้หาหอพักกับเพื่อนๆ
วันนั้นหาทั้งวันหาไม่เจอ จนมาเจอหอๆหนึ่ง สภาพเก่ามากแล้ว เป็นหอสีส้ม 2 ชั้น
ลักษณะหอเป็นตึกตัว L สภาพแวดล้อมรอบข้างเป็นหญ้าสูง ดูโทรมๆ

ผมได้ห้อง 104 ซึ่งห้องผม ประตูหน้าตรงกับประตูทางเข้าหอพอดี สภาพห้องก็ 4×4เมตร
สี่เหลี่ยมถ้าเข้าจากประตูมาก็ประตูจะอยู่ฝั่งซ้าย หน้าต่างบานเกร็ดจะอยู่ทางขวา
ประตูทางเข้าตรงกับประตูทางออกหลังห้องไปห้องน้ำ หัวเตียงอยู่ติดกับหน้าต่างบานเกร็ด

เข้าเรื่องเลย… วันนั้น เป็นช่วงสอบใกล้ๆสิ้นปี วันนั้นเป็นวันที่ครึ้มมาก ผมสอบเสร็จก็เย็นแล้ว
กลับมาหอเพื่อที่จะพัก ผมเหนื่อยมาก ผมก็เข้าห้องแล้วก็นอนบนเตียง
หลังจากนั้นเหมือนผมฝันอะไรบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องผี ความรู้สึกมันเหมือนกับเจอผีในฝัน
แล้วตกใจมาก แล้วมารู้สึกอีกที ผมอยากตื่นแต่เหมือนตื่นไม่เต็ม ตื่นมาพร้อมยังกับอยากหลับต่อ

ผมพยายามลืมตาแต่ไม่ได้ ภาพมันพร่ามัวไปหมด… จากนั้นภาพก็เริ่มค่อยๆชัดขึ้น
ผมก็เลือบมองลงไปทางประตูหลังห้องในขณะที่กำลังนอนอยู่ อยู่ดีๆห้องก็เริ่มมืด
แล้วเป็นช่วงตอนเย็นแดดยามเย็นส่องมาทางประตู ทำให้ตรงมุมห้องมันมืด

ผมรู้สึกว่ามันมีอะไรอยู่ ผมก็เพิ่งเลง ตรงที่มืดๆตรงมุมห้องที่ติดกับประตู
(ลองนึกสภาะห้องมันมัวๆไปหมดสลับมืดและสภาพง่วง) ผมจ้องไปยังตรงนั้น
อยู่ดีๆก็มีเงาคนเดินออกมาจกมุมตรงนั้นพุ่งเข้ามาหาผม ผมหลับตา และมารู้สึกตัวอีกที
ผมขยับอะไรไม่ได้เลย…จากนั้น หูผม อยู่ดีๆก็ดับไปเลย ไม่มีเสียง

สักพักได้ยินเสียงเหมือนคนเท้าเปล่าเดินรอบๆผม (คิดตอนที่เท้าเปล่ามีเหงื่อนิดๆเดินครับ)
มีเสียง แส๊ะ…แส๊ะ…แส๊ะ…ค่อยๆใกล้เข้ามาเรื่อยๆ แล้วก็หยุด จากนั้มผมก็รู้สึกกดดันมาก
ทางแขนซ้ายผม เหมือนมีอะไรอยู่ตรงนั้น…    บาคาร่า

สักพัก ก็เหมือนเตียงก็ยุบตรงระหว่างแขนซ้ายผม แล้วก็มายุบตรงหัวไหล่
แล้วก็มายุบตรงระหว่างบ่ากับคอซ้าย (ผมนอนท่าตรงเอามือขวาอุมอก)
แล้วเหมือนมีลมเย็นๆผ่านหน้าผม แล้วก็มายุบตรงระหว่างบ่ากับคอด้านขวา เริ่มมีเสียง
ตรงใกล้ๆหูผม..มัวเป็นเสียงเบาสับดัง แบบ..แงวๆๆๆ..เบาและดังขึ้น ผมกลัวมาก

แล้วเรื่องที่ผมไม่คิดว่าจะได้เห็นก็เกิดขึ้น ผมค่อยๆลืมตาจากที่กลัวมาก ผมลืมตา
เห็นขาคนยืนควบหัวผมอยู่ แล้วก็ค่อยๆโน้มตัวลงมา(คิดภาะตามนะครับ เหมือนผู้ชายโค้งคำนับ)
จ้องผม เป็นคนแก่ใส่เสื้อขาวมีกระดุมผ้ามันกางแกงผ้ามันขาว เหมือนเสื้อคนแก่สมัยก่อนสีเลื่อมๆ
น่ะครับ…ผมหลับตาจะร้องก็ร้องไม่ได้ ขยับก็ขยับไม่ได้ ใจสั่นไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแล้ว

น่ากลัวมาก…ผมพยายามสวดมนต์ ทุกอย่าง..จากนั้นเตียงก็ยุบระหว่างเอวทั้งสองข้างผม
ด้วยความที่ไม่ไหว ผมก็เลยลืมตา …เห็นชายแก่เมื่อกี้นั่งควบผมอยู่ แล้วชี้หน้า
ดวงตากสีขาวตาดำสีเทาชี้หน้าพูดกับผม..”ฮาหิวเอาอะหยังมาหื้อฮากินหน่อย(ภาษาเหนือ)”

น่ากลัวมาก ผมหลับตาแล้วค่อยๆลืมแบบแอบดูว่าไปยัง สิ่งที่เห็น คือคอแกขาดหายไป
จากนั้นผมก็เฮือกหลุดออกมาวิ่งออกมานอกห้อง ไปหาเพื่อนมาบอกเพื่อน
ด้วยความกลัว ต่างคนต่างก็ตื่นตระหนก ไม่คิดว่าจะมีผี

ผมจึงได้ไปถามเจ้าของหอว่า สิ่งที่ผมเจอมันคืออะไร เจ้าของก็บอกว่า
“คงเป็นเจ้าที่นั่นแหละ ทุกๆปีเขาจะเลือกคนใดคนนึงในหอ ให้เป็นสื่อบอกทุกคน
ให้เอาเครื่องมาเซ่นหน่อย เป็นแบบนี้ทุกสิ้นๆปี เขาเป็นเจ้าที่มานานมากแล้ว เคยสร้างศาล
แต่ก็เข้าฝันบอกว่าไม่อยู่ศาล จะอยู่ตรงโขดหินตรงแท้งน้ำ ซึ่งก็อยู่ตรงหน้าผมใกล้ๆประตูทางเข้าหอ ”

ผมก็ตกใจทำไมถึงเป็นเรา จากนั้นผมก็ได้รวบเก็บเงินคนในหอไปซื้อของไหว้
เหล้า1ขวดไก่ต้ม1ตัว ไปไหว้ตรงโขดหินนั้น จากนั้นแกก็ไม่ได้มาเจออีกเลย
แต่ผมก็ยังกลัวมาก มันเป็นอะไรที่ชัดมาก เลยมาเล่าให้ฟังครับ…

ขอบคุณแหล่งข้อมูล : https://pantip.com/topic/36683768…


นิยายเรื่องเล่าสยองขวัญ

สยองขวัญโดนสิงใต้ต้นโพธิ์

สยองขวัญโดนสิงใต้ต้นโพธิ์

 

สยองขวัญโดนสิงใต้ต้นโพธิ์
สยอง
สยองขวัญโดนสิงใต้ต้นโพธิ์   ย้อนไปเมื่อประมาณ14ปีก่อนตอนนั้น ผมอายุได้ประมาณ8-9ปี
บ้านผมอยู่แถวชนบทมีไฟฟ้าเป็นบางหลัง ส่วนบ้านผมก็มาๆดับๆ     บาคาร่า

เรื่องมีอยู่ว่าในคืนนึงผมและเด็กๆแถวบ้าน มาเล่นตำรวจจับผู้ร้ายกัน
สมัยนั้นไม่มีมือถือหรือคอมใช้เหมือนทุกวันนี้ เราเลยมักรวมกลุ่มกันเล่น
ตามท้องถนนตามหมู่บ้านส่วนมากก็เล่นวิ่งไล่จับบ้างอะไรบ้าง

คิดแล้วมันก็สนุกดีนะถ้าเทียบกับตอนนี้ เพราะเหมือนเราไม่สนิทกัน
เท่าเมื่อก่อน สมัยนี้ต่างคนต่างก้มหน้าก้มตามองจออย่างเดียว
เอาละเข้าเรื่องๆนอกเรื่องเยอะละเรื่องมีอยู่ว่าคืนนึงในคืนธรรมดาๆ

ผมกับเพื่อนๆก็รวมกลุ่มกันเล่นตำรวจจับผู้ร้าย ฝ่ายผมเล่นเป็นผู้ร้าย
ส่วนอีกกลุ่มเล่นเป็นตำรวจ เรื่องเกิดขึ้นในตอนที่ฝ่ายผมโดนจับหมดแล้ว
เหลือแต่ผมคนเดียวแล้วทีนี้ ผมก็โดนไล่จับจนต้องวิ่งหนีไปเรื่อยๆ

แล้วผมก็เพลอวิ่งไปนอกหมู่บ้าน ปกตินอกหมู่บ้านจะมีไฟส่องทางอยู่
แต่ในคืนนั้นมันมืดมากแล้วมีต้นโพธิ์ต้นใหญ่อยู่ท้ายซอย
พอผมวิ่งไปถึงหน้าต้นโพธิ์ผมก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย

รู้ตัวอีกทีก็ร้องไห้ด้วยมีเพื่อนๆร่วมสิบคนจับตัวผมไว้และในตอนนั้น
ผมเห็นสีหน้าของเพื่อนผมแต่ละคน เหมือนจะกลัวผมไม่มีใครกล้าเข้าใกล้
แล้วมีผู้ใหญ่คนนึงมาบอกผมให้กินน้ำเยอะๆ แล้วกลับบ้านไป

แต่ผมก็ไม่ได้กลับ ไปดูหนังที่บ้านผู้ดีหลังหนึ่งเพราะหมู่บ้านผมค่อนข้างยากจน
ไม่ค่อยมีทีวีดูกัน เลยชอบไปรวมกลุ่มกันไปดูหนังกันที่บ้านหลังนั้น
แต่คืนนั้นต่างออกไปทั้งๆทีทุกวันเราสนิทกัน แต่ในคืนนั้นทุกคนกลับกลัวผมเฉยเลย

ผมเลยกลับบ้านแล้วเข้านอน พอเช้าวันต่อมาผมก็ถามเรื่องที่เกิดขึ้นกับเพื่อน
แล้วเพื่อนเล่าว่า ในตอนที่ผมวิ่งไปถึงหน้าต้นโพธิ์ผมก็ดูเปลี่ยนไปตาผมแดงก่ำ
ผมยาวเล็บยาวแล้ววิ่งไล่จะไปกัดเพื่อนผม ที่วิ่งตามมาจนทุกคนกลัว

สุดท้ายต้องให้พวกตัวโต มาล๊อคตัวผมไว้นับสิบคน แต่ล๊อคผมไม่อยู่ทั้งๆที่ตอนนั้น
ผมตัวเล็กกว่าเพื่อน ครั้งแรกเอาไม่อยู่เลยลองใหม่ครั้งที่สองคราวนี้ผมสงบลงนิดนึง
แต่ก็ยังดิ้นแล้วเพื่อนผมคนนึง เลยไปเอาขวดโค๊กพลาสติกมาตีที่หัวสามที

ผมจึงร้องไห้โฮ ออกมาแล้วเพื่อนผมก็ถามผมว่าทำไมถึงวิ่งไปทางนั้น
ผมเลยตอบไปว่า เพราะเพื่อนๆในทีมร้องให้ช่วยบวกกับมีคนไล่ตาม!!

แต่เพื่อนผมดันบอกผมว่าในคืนนั้น ไม่มีใครร้องให้ช่วยเลยมีแต่เรียกให้กลับมา
เพราะจะเล่นตาใหม่เพราะมีคนมาเพิ่มจะได้เริ่มเล่นเกมใหม่ พอได้ยินแบบนั้น
ผมก็อึ้งพูดไม่ออกเลย หลังจากเหตุการณ์ในคืนนั้น
ผมมักได้ยินเสียงของคนอื่นทั้งๆที่่อาจไม่มีตัวตน

ขอบคุณแหล่งที่มา : https://pantip.com/topic/37089956…